quitame el aire, pero … pati na ang hangin kung iyong naisin

no me quietes tu risa … huwag lamang ang iyong tawa.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

No me quites la rosa … H’wag mong kunin ang rosas

la lanza que desgranas, … ang matinik na bulaklak na iyong pinitas

el agua que de pronto … ang tubig

estalla en tu alegria, … na biglang umagos na mariwasa

la repentina ola … sa iyong tuwa, ang biglang alon

de plata que te nace. … ng pilak na biglang sumibol sa iyo.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Mi lucha es dura y vuelvo … Ang aking pakikihamok ay malupit

con los ojos cansados … at ako’y nagbalik na nahahapo ang paningin

a veces de haber visto … sa panahong aking nakita

la tierra que no cambia, … ang hindi nagbabagong mundo

pero al entrar tu risa … subalit ng marining ang iyong tawa

sube al cielo buscandome … ako ay sinuyo at dinala sa kalangitan

y abre para mi todas … at nabuksan ang lahat ng pinto

las puertas de la vida. … ng buhay para sa akin.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Amor mio, en la hora … Aking sinta

mas oscura desgrana … sa pinakamadilim na oras

tu risa, y si de pronto … ang iyong tawa ang aking liwanag

ves que me sangre mancha … at kung ang aking dugo

las piedras de la calle, … ay magmantsa sa batong daanan

rie, por que tu risa … tumawa ka lamang at ang iyong tawa

sera para mis manos … sa aking mga kamay

como una espada fresca. … ay magiging bagong espada.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Junto al mar en otoño, …Kasabay ng dagat tuwing taglagas

tu risa debe alzar … ang iyong tawa ay umaagos

su cascada de espuma, … at sa tagsibol sinta

y en primavera, amor, … kailangan ko ang iyong tawa

quiero tu risa como … na kahalintulad ng bulaklak

la flor que yo esperaba, … na aking hinihintay

la flor azul, la rosa … ang asul na bulaklak, ang rosas

de mi patria sonora. … ng aking umaalingawngaw na bayan.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Riete de la noche, … Tawanan mo ang gabi

del dia, de la luna, … pati na ang araw at ang buwan

riete de las calles … tawanan mo ang mga liko-likong

torcidas de la isla, … mga landas sa isla

rieta de este torpe … tawanan mo ang torpeng

muchacho que te quiere, … binatang ito na umiibig sa’yo

pero cuando yo abro … ngunit sa pagdilat at pagpikit

los ojos y los cierro, … ng aking mga mata

cuando mis pasos van, … kapag ang aking mga yapak

cuando vuelven mis pasos, … ay lumisan at magbalik

niegame el pan, el aire, … ipagkait mo na ang tinapay

la luz, la primavera, … hangin, liwanag at tagsibol

pero tu risa nunca … huwag lamang ang iyong tawa

por que me moriria. … pagkat ito’y aking ikamamatay.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Pablo Neruda
Los versos del Capitán

Hoy, 12 de Julio de 2004, se cumplen 100 años del nacimiento de Pablo Neruda.
Siempre estarán vivos sus poemas en nuestro corazón.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

The last part of this poem is posted inside LRT as part of the Berso sa Metro series, a Promotional Reading Campaign launched by LRT and the Instituto Cervantes to promote Spanish language in the country. Español, malapit sa ating kultura. Just one station away.

Gather ye rosebuds while ye may,
Old Time is still a-flying;
And this same flower that smiles today,
To-morrow will be dying.

The glorious lamp of heaven, the Sun,
The higher he’s a-getting;
The sooner will his race be run,
And nearer he’s to setting.

That age is best, which is the first,
When youth and blood are warmer;
But being spent, the worse, and worst
Times still succeed the former.

Then be not coy, but use your time,
And while ye may, go marry;
For having lost but once your prime,
You may for ever tarry.